Het leven….

Deze week heb ik vakantie. Ik heb geen werkafspraken, andere dingen gaan gewoon door. Het is best lekker om even geen gesprekken te voeren, ietsje minder na te denken over van alles en nog wat. Ik heb een enorme lijst gemaakt van allerlei dingen die ik wil doen. Maar misschien ga ik wel heel andere dingen doen, ik zie wel. Daar is het vakantie voor.

Op mijn keukentafel liggen boeken, papieren, studiegidsen, bolletjes garen en nog meer zooi. Opruimen vind ik ook zo’n vakantie ding. Straks weer meer ruimte in m’n kast. Opruimen betekent kasten leegmaken en het is verrassend wat ik allemaal tegen kom. Een sigarenkistje dat beplakt is met stof, door mijn vader beplakt, gekregen op een verjaardag. Als ik me goed herinner zaten er handwerkspulletjes in. Hoe oud zou ik toen geworden zijn? Ik vind veel sieraden waarvan ik het bestaan min of meer vergeten was. Wanneer kreeg ik die oorbellen, of wanneer kocht ik dat armbandje?  Ik her ontdek een aantal mappen met allerlei schrijfsels, schrijfsels van diverse cursussen die ik gevolgd heb. Wat is het toch heerlijk om te schrijven!

Om nog niet te hoeven beslissen welke spullen waar  belanden, ga ik eerst maar eens een eindje lopen.Ik geniet van de zon op m’n gezicht. In de zon ervaar ik Gods liefde. M’n gedachten vliegen alle kanten op. Ik denk aan het overlijden van Mies Bouwman. “Open het dorp”,  een bijzondere televisie uitzending, de eerste grote tv actie waarbij geld werd ingezameld. Het hele land stond op z’n kop. ik kan het me nog herinneren. Keek ik toen? Dat weet ik niet meer, we hadden toen nog geen tv. Oud mocht ze worden, 88 jaar. Ik denk aan het overlijden van de jongste dochter van staatssecretaris Blokhuis, dochter Julia, zij mocht maar 18 jaar worden. Ik kan me slechts een voorstelling maken van de diepte van het verdriet van de ouders en verder familie.

Het leven is niet eerlijk, wordt er dan gezegd. Dat vind ik altijd een moeilijke, het leven? Is het leven dan een persoon?

2 gedachtes over “Het leven….

  1. Deborah zegt:

    Ik las pas een blog van Ann Voskamp waarin ze de vraag stelde hoe eerlijk het was dat Jezus voor ons is gestorven. Of we de moeilijke dingen in het licht daarvan, gewoon zouden kunnen laten voor wat ze zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s