Leven als kind van God

M/V en ambt, blog nummer zoveel…

en dan binnen de Gereformeerde kerk vrijgemaakt. Nog meer dan anders zit ik aan mijn telefoon gekluisterd. Iedere tweet volg ik. De synode (=landelijke vergadering van de kerk) vergadert. Over de plaats van vrouwen in de kerk. Daar wordt al een aantal jaren over nagedacht en vergaderd.

Binnen onze kerken mogen vrouwen veel doen, maar geen ambt bekleden, zoals dat heet. Een ambt betekent regeren, en vrouwen mogen niet regeren. Dit is gebaseerd op een aantal bijbelteksten. In onze kerken is lang gezegd dat als je die bijbelteksten over de vrouw loslaat, dus wel zegt dat een vrouw in het ambt kan en mag, je de bijbel loslaat. En waar kom je uit, als je het gezag van de bijbel loslaat? Wat is dan nog wel of niet waar?

Sinds een aantal jaren wordt er (toch) nagedacht over vrouwen en ambten. Ik schreef er al (veel) vaker over. De reden dat ik er nu weer over schrijf is dat er vandaag een beslissing genomen wordt. Terwijl ik dit schrijf ontdek ik dat er een video is gemaakt over dit onderwerp. Nog niet gezien, dat ga ik binnenkort doen.

Ik merk dat ik een knoop in mijn maag heb. Ik probeer om wijsheid te bidden.  Ik vind het heel erg spannend. Ik weet niet wat ik ervan kan en mag ‘vinden’. Het argument: ik volg de bijbel, “dus” mag het niet, vind ik te kort door de bocht. Alles en iedereen veroordelen die alleen al er over nadenkt, nee dat is het niet. Wat het dan wel is, wat wel wijsheid is, weet ik nog steeds niet.

Wel weet ik/ denk ik, dat wat er ook besloten wordt, er mensen teleurgesteld en verdrietig (boos?) zullen zijn. Er zijn al verschillende voorstellen voorbij gekomen. En afgeschoten. Een voorstel tot verdere studie haalde het niet. De gedachten gaan diverse kanten uit, zoals de meningen in de kerk dat ook doen. Ik vind dat er een echt besluit genomen moet worden. Ook al zou dat zijn dat alles blijft zoals het was. Dan is er duidelijkheid. Dus niet nog eens weer gaan studeren, of het ene ambt uitbreiden en geen ambt meer noemen zodat vrouwen mee kunnen doen. (en toch net niet echt mee doen).

Er was een opmerking dat de urgentie (voor besluitvorming)  wel meevalt als je twaalf jaar discussie tegenover twintig eeuwen kerkgeschiedenis zet. Dat vind ik dan weer typische mannenlogica, die vrouwen werkelijk te kort doet.

Hoe het wel moet? Hoe het verder gaat? Heer, geef wijsheid.

12 thoughts on “M/V en ambt, blog nummer zoveel…”

  1. Ik snap jouw worsteling. Ik heb er zelf ook mee gezeten. Bovendien ken ik een vrouw die dominee is geweest (schoonmoeder van mijn broer) en ik ken vrouwen die ouderling zijn (geweest) (tantes, iemand van onze kerk ). Deze vrouwen doen goed werk voor een andere kerk. Moet je dan zegen dat ze verkeerd bezig zijn, zondigen? Ik denk het niet. Wél staat in 1 Tim 3 dat het ambt voor mannen is. (Er staan nogal wat eisen voor de mannen). In Handelingen wordt positief over vrouwen geschreven. Maar ook over hoogstaande vrouwen die pas bekeerd zijn. Ik kan me voorstellen dat Paulus tegen hen zegt dat ze een toontje lager moeten zingen en dat hij tegen hen zegt dat vrouwen zich sober moeten kleden (als je begrijpt wat ik bedoel) omdat God in je hart kijkt. Ook Jezus was positief over vrouwen.

    Toen ik erover nagedacht hebt, ben ik op gegeven moment niet uitgegaan van de kerkenraad in zijn algemeen maar van een vrouw. Stel, er is een vrouw. Ze heeft theologie gestudeerd en ze heeft echt een passie om Gods Woord te verkondigen. Of een vrouw die zelf graag ouderling wil worden en ook zij heeft die gave van God gekregen. Moet je die gaven dan inkorten door te zeggen dat het niet mag? Dan denk ik dat je die vrouwen te kort doen. Als eereste vind ik at je God moet gehoorzamen maar er zijn m.i. ook uitzonderingen. Zo’n vrouw zou naar haar kerkenraad toe moeten stappen en vertellen over haar gaven. En dan moet de kerkenraad daarover beslissen. In de oude kerkorde artikel 8 gaat het mensen die mogen prediken zonder theologische opleiding maar met bijzondere gaven. En dat kan m.i. een vrouw zijn.

    Ik zou dus geen open stemrecht voor vrouwen in het ambt doen, maar wél vrouwen met bijzondere gaven in het ambt stellen. En ik denk ook: wat zou Jezus doen als er een vrouw met bijzondere gaven bij Hem zou komen met de vraag of zij voor mag gaan in de synagoge?

  2. Ik herken veel van wat je zegt. Ook ik vind het spannend. Volgens mij is het een worsteling die verder gaat dan vrouwen in het ambt. Steeds zoeken naar wat God wil qua gehoorzaamheid en liefde. Absoluut een gebedspunt. Zowel voor de kerk als gemeenschap als voor jezelf. (Waar sta je, hoe ruimdenkend ben je, hoe luister je goed naar wat God wil?)

    1. Margé, die knoop in je maag is nu hopelijk weg. Na het bekijken van de video voelde ik ook weer die knoop. Maar nu lees ik net op het internet dat de GKV-synode heeft besloten om ruimte te geven voor vrouwen als ouderling en diaken.
      God heeft ons gebed verhoord. Halleluja.
      Al 4 jaar bekleed ik het ambt van ouderling in onze Prot. Gemeente Nijverdal.
      Mijn vraag aan God was destijds: “Here wat wilt gij dat ik doen zal???”
      Zo wonderlijk, een paar dagen later stond de predikant op de stoep.
      Hij kwam met de vraag of ik ouderling wilde worden in onze wijk.
      En ik vroeg weer: “Here wat wilt Gij dat ik doen zal?”
      Hij gaf Zijn antwoord in mijn hart: “DOEN, Ik zal met je zijn.”
      Ik wens jou en alle vrouwen van jullie kerk een gezegende tijd met vrouwelijke ouderlingen en diakenen.
      Gerda ten Brinke

      1. Wat ik wel gek vind is dat vrouwen al geen diaken konden worden, want in de Bijbel wordt al gesproken over vrouwelijke diakenen ;-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s