Stand.nl

Partners met een kinderwens kunnen zich binnenkort laten onderzoeken of zij dragers zijn van genen van een (ernstige) erfelijke ziekte. Zijn beide drager, dan bestaat de mogelijkheid dat hun kind deze ziekte krijgt. Het gaat om situaties waarin die erfelijke ziekte er nog niet is. Preventief dus.

stand1Dit was een opvallend nieuws item deze week. Ik hoorde het aan en vond er eens een keer niets van. Ik heb de uitzending van Nieuwsuur waarin dit besproken werd niet gezien.
Iedere dag is er op radio 1 het programma onderdeel stand.nl Een half uur lang mag er over een stelling een mening geponeerd worden. Een ieder kan en mag bellen. Maar eerst gaat de presentator, Sven Kockelmann, in gesprek met een deskundige. Te stellen dat Sven een goede luisteraar is, is teveel eer. Ik weet evenmin wie de stelling opstelt, of hij dat doet of anderen. Er is altijd een hoofdstelling, waar op gereageerd kan worden en een paar andere losse stellingen. Al dan niet betrekking hebbend op de persoon die er zit, al dan niet in een poging tot humor.
Gisteren was de stelling: “een ongeboren kind heeft er recht op dat zijn ouders alles voor zijn gezondheid doen”.
Deskundige van dienst was Carla Dik-Faber, tweede kamerlid voor de Christen Unie.
De introductie zette de toon al: “afgelopen week werd bekend dat er een proef gedaan wordt, waarbij het mogelijk wordt voor partners te laten onderzoeken of zij drager zijn van een erfelijke ziekte. Zoals te verwachten was, zijn de christelijke partijen hier fel tegen”.
Hm, ik was verbaasd dit zo te horen. Fel tegen? Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Ik kreeg de indruk dat de interviewer niet dol is op christenen. Hij interrumpeerde voortdurend. Een van de humor (?) stellingen luidde: “Hoewel ik allang geen plissérok meer draag, ben ik toch tegen de vooruitgang”. Verder werden nog dingen als Sodom en Gomorra genoemd, en iets over achterhoedegevechten. Pittig om op zo’n manier in gesprek te gaan, lijkt me. Als luisteraar zat ik met kromme tenen.
Wat ik erg jammer vond was dat ik de argumenten van Carla Dik wat mager vond. Ze benoemde diverse keren : zwangerschap wordt zo gemedicaliseerd. En hoe moet het dan, als er inderdaad wel sprake is van een ziekte? En ze stelde de vraag of kinderen met een beperking niet meer welkom zijn in onze samenleving. En als dit nu mag, komt er dan straks onderzoek naar blindheid, add, etc. etc. Kortom, de angst, al dan niet terecht, voor het hellende vlak.
Noemde Sven Kockelmann adoptie, of het afzien van kinderen krijgen als mogelijkheden, mocht er sprake zijn van een erfelijke ziekte, Carla Dik noemde hier als mogelijkheden eiceldonatie, of donorzaad. En laten deze opties nu net de opties zijn waarover binnen christelijk nederland zeer verschillend wordt gedacht. Immers, dan is er een derde in het spel….
Ik werd er niet veel wijzer van. Er was weinig tot geen ruimte voor de argumenten van Carla Dik. Toch triggerde vooral de intro mij nogal. Waarom dat vanzelfsprekende dat christelijke partijen hier tegen zouden zijn?
En niet onbelangrijk: waarom zou je hier als christen tegen moeten zijn? Of denk ik te simpel?

 

Wil je het programma terugluisteren? Dat kan hier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s